IranTourismNewsNewsUncategorized

استان خوزستان

معرفی استان

استان خوزستان، مرکز تولید نفت ایران، در جنوب غربی ایران قرار دارد و با ۶۴,۰۵۷ کیلومتر مربع مساحت ،  ۴,۵۳۱,۷۲۰ نفر جمعیت دارد و از این نظر پنجمین استان پرجمعیت کشور است. مرکز خوزستان شهر اهواز است. خوزستان قدیمی‌ترین منطقه‌ی فلات ایران است و پیشینه‌ی سکونت در این استان حدودا ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. این استان کشورمان در طول ۸ سال جنگ تحمیلی خسارت‌های فراوانی را متحمل شده است.
خوزستان از شمال به کوه‌های زاگرس و استان لرستان محدود شده و از شرق و شمال شرق به چهارمحال و بختیاری می‌رسد، همچنین از شمال غربی به استان ایلام، از شرق و جنوب شرق به کهگیلویه و بویراحمد، از جنوب به استان بوشهر و خلیج فارس و از غرب به کشور عراق محدود شده است. این استان طبق تقسیمات از ۲۷ شهرستان و ۵۴ شهر تشکیل شده که مسجد سلیمان، آبادان، خرمشهر و اندیمشک از شهرهای مهم آن هستند.
بیش از نیمی از جمعیت ساکن خوزستان را قوم عرب تشکیل می‌دهند و بقیه‌ی جمعیت آن را اقوام بختیاری، لر و سایر اقوام فارس تشکیل می‌دهند. مردم خوزستان به زبان عربی، لری، بختیاری و فارسی صحبت می‌کنند و اکثر گویش‌های محلی این استان تحت تاثیر زبان معیار قرار گرفته است.
استان خوزستان به واسطه‌ی تاریخ غنی آثار و محوطه‌های باستانی بسیاری دارد و یکی از سکونت گاه‌های قدیمی در ایران باستان بوده است. همچنین اولین پل معلق ایران هم در شهر اهواز ساخته شده است که هم اکنون به یکی از نمادهای این شهر تبدیل شده است. محوطه‌ی باستانی زیگورات چغازنبیل، سازه‌های آبی شوشتر، کاخ آپادانای شوش و بازار قدیمی اهواز از جمله مکان‌های دیدنی این استان هستند.
شهرهای استان اروندکنار، الوان، امیدیه، اندیمشک، اهواز، ایذه، آبادان، آغاجاری، باغ‌ملک، بستان، بندر امام خمینی، ماهشهر، بهبهان، ترکالکی، جایزان، جنت مکان، چغامیش، چمران، سوسنگرد، خرمشهر، دزفول، شوش، شوشتر، مسجد سلیمان، میانرود و هویزه هستند.

جاذبه های گردشگری

دره توبیرون دزفول

به شهر دزفول می رویم و ۲۰ کیلومتر به سمت شرق می رانیم تا به دره ای اعجاب انگیز برسیم. دره ای که به خاطر فضای خنک و مطبوع داخلش به دره توبیرون مشهور شده است؛ یعنی جایی که تب را می برد و بدن را خنک می کند. وقتی پای تان را داخل دره بگذارید با راهرویی طولانی مواجه می شوید که مسیرش را با پیچ و تاب سنگ های دره به پایان می رساند. دیواره صخره ها مملو از آب چکان ها و گیاهان وحشی است که با تلاش فراوان سر از دل سنگ های سخت در آورده اند و گاهی ارتفاع شان به ۱۰۰ متر هم می رسد. این پدیده طبیعی زیبا از فرسایش چند هزار ساله آب های جاری روی سنگ ها به وجود آمده است. در دوران کم آبی، عمق زیاد دره مانند یک زهکش عمل کرده و آب سفره های زیرزمینی را جمع می کند. پس از تجمع آب در کف دره جریان آب شکل می گیرد تا جایی که دو آبشار کوچک و بسیار زیبا در مسیر دره به وجود آمده است. این شرایط خاص طبیعی در دره باعث شده تا زمانی که حتی دمای بیرون دره ۴۰ درجه یا بیشتر است، دمای محیط دره ۲۰ تا ۲۵ درجه کمتر باشد. این اختلاف دما برای مردم جنوب یک موهبت است و به همین خاطر این دره به نوعی تفرج گاه دزفولی ها هم هست.

سازه های آبی شوشتر

کافیست از اهالی شوشتر سراغ سازه های آبی شهر را بگیرید تا به راحتی به آن برسید و از دیدن شکوهش لذت ببرید. این مجموعه یک سیستم آبیاری پیچیده بوده که بر اساس شواهد، قدمتش به دوران حکومت داریوش بزرگ و سده ۵ پیش از میلاد باز می گردد.
ساکنان ایران زمین در زمان هخامنشیان تا ساسانیان با استفاده از طرحی هوشمندانه مجموعه‌ای به هم پیوسته از پل ها، بندها، آسیاب‌ها، آبشارها، کانال‌ها و تونل‌های عظیم هدایت آب ایجاد کردند تا از آب بیشتر بهره ببرند. امروزه شاید تنها بخشی از این ساختار پیچیده باقی مانده باشد؛ اما ریزش آب حاصل از پساب آسیاب‌ها، آبشارهای مصنوعی زیبایی را ایجاد کرده که به محوطه‌ای حوضچه مانند می ریزند و منظره ای حیرت انگیز را در دل شهر ایجاد کرده اند.
این مجموعه را می توان موزه زنده صنعت آب ایران باستان دانست که سندی بر اثبات دانش پیشرفته ایرانیان در علوم مهندسی آب می باشد، دانشی که بسیاری در مورد آن چیزی نمی دانند. بستن مسیر رود کارون همزمان با احداث پل بر روی رودخانه ای که عرض آن بیش از ۲ متر است و سپس مهار جریان آب و بالا آوردن سطح آب و روانه کردن آن به سوی زمین های کشاورزی در بیش از ۱۷۰۰ سال پیش با ابزارهای آن زمان چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت.

مسجد رنگونی ها در آبادان

مسجد رنگونی های آبادان که برخی به آن مسجد رانگونی ها هم می گویند، یکی از معروف ترین جاذبه های گردشگری شهر آبادان در استان خوزستان است.  قدمت این مسجد به اواخر دوران قاجار باز می گردد. مسجد رنگونی ها که در مناطق مرزی ایران واقع شده، به خاطر معماری بسیار باشکوه و هندی اش شهرت زیادی در مناطق جنوبی کشورمان پیدا کرده است.
مسجد رانگونی ‌ها یا آن ‌گونه که آبادانی ‌ها می ‌گویند، رنگونی‌ ها، با معماری هندی و به همت رانگونی ‌های اهل برمه در آبادان ساخته شده است.  پس از پیدایش نفت و تاسیس پالایشگاه افراد زیادی از شهرها و کشورهای مختلف به اینجا آمدند. مهاجران هندی، پاکستانی (منطقه ای که امروز میانمار نام دارد) مسجد رنگونی ها را احداث کردند.

پل سفید اهواز

یکی از جاذبه های خوزستان پل معلق یا پل سفید اهواز است که تبدیل به نمادی از این شهر شده است. اهواز شهر پل ‌ها است. پل سفید اهواز جاذبه ای به جامانده از دوران پهلوی است که بر روی رود کارون خودنمایی می کند و امروزه با عنوان نماد شهر اهواز از آن یاد می شود. و یکی از ۸ پل عبور از آن محسوب می شود و همچنین چهارمین پل معلق دنیا است. پل معروف اهواز که مامن خاطره های تلخ و شیرین ساکنان شهر است؛ جایی که هم به هنگام شادی در کنارش حضور داشته اند و هم غصه های شان را در کنار آن به آب کارون سپرده اند.
این پل از سال ۱۳۱۵ خورشیدی بر روی رودخانه کارون قد علم کرده و تا به امروز پا بر جای مانده است. رنگ سپید این پل آن را به عروس شهر تبدیل کرده که بیش از ۸۰ سال است که دلبری می کند و یکی از ۸ پلی است که بر روی رود کارون احداث شده و دو قسمت شرقی و غربی شهر را به ‌هم می رساند. از زیبایی های پل که بگذریم، جوش و خروش کارون از دیگر دلایل محبوبیت پل سفید است که مردم را به حاشیه خود می کشاند و لحظاتی به یاد ماندنی را به آنها هدیه می دهد.


 

دریاچه سد دز (شهیون)

این دریاچه یکی از زیباترین دریاچه ‌های ایران در شمال غربی دزفول ودر ۲۳ کیلومتری شمال شرق اندیمشک که تبدیل به یکی از جاذبه های خوزستان و منطقه شهیون شده است. در دریاچه انواع و اقسام ورزش های آبی انجام می شود. آب دریاچه از ارتفاعات اراک و الیگودرز سرچشمه می‌گیرد و بعد از گذر از کوه‌های زاگرس و دریافت ریز‌آبه‌های بسیار به این دریاچه وارد می‌شود. این دو رودخانه شامل دو شاخه اصلی به نام سزار و بختیاری است.

آرامگاه دانیال نبی

آرامگاه دانیال نبی در ساحل شرقی رودخانه شاوور و روبروی تپه ارگ ساخته شده است، این بنا دارای گنبدی ارچین است که چون نگینی در قدیمی ‌ترین شهر جهان (شوش) خودنمایی می ‌کند. بنای آرامگاه دانیال نبی در سال ۱۲۴۹ خورشیدی به دستور روحانی شیعه جعفر شوشتری و به دست حاج ملاحسین معمار پس از سیل ویرانگر همان سال که باعث تخریب بنای قبلی شده بود، ساخته شد و ضریحی در مرکز آن قرار گرفت.

چغازنبیل شوش

زیگورات چغازنبیل سمبل هنر و معماری ایلامی است. این بنا در سال ۱۹۳۳ توسط براون کشف شد و توسط هیات گیرشمن در سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۲ به طور کامل از زیر خاک بیرون آمد. این بنای مربعی، ۱٫۵ متر طول و عرض و ۵۲ متر ارتفاع داشت. اونتش-نپیریشه شاه ایلام در قرن سیزده پیش از میلاد آنرا احداث کرد. بنا از آجر ساخته شده و بر روی آجرهای آن نوشته های زیادی به خط ایلامی دیده می شود که بر روی آنها مطالبی تقریبا یکسان نوشته شده است.

موزه جنگ خرمشهر

ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۹ ساخته شد، و تا پایان جنگ به عنوان بخش اداری شرکت نفت به کار می ‌رفته است. در دوران هشت سال جنگ تحمیلی این ساختمان به عنوان محل دیدبانی نیروهای عراقی مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به این که این مرکز محل دیدبانی دشمنان در دوران جنگ بوده است، دست نوشت ه‌های اشغالگران عراقی بر روی دیوارهای ساختمان به جای مانده است، که یکی از دست نوشته ‌ها، جمله  آمده ‌ایم تا بمانیم  بوده است که بسیار جلب توجه می کند.

هورالعظیم

هورالعظیم (به معنای تالاب بسیار بزرگ) یا هورالهویزه (به معنای تالاب هویزه) یا تالاب بزرگ هویزه بزرگ ‌ترین تالاب استان خوزستان و یکی از بزرگ ‌ترین تالاب ‌های ایران است که جزو جاذبه های خوزستان قرار دارد. تالاب در مرز ایران و عراق قرار گرفته و حدود یک سوم این تالاب در ایران و دوسوم دیگرش در کشور عراق است. هورالعظیم آب خود را از رودخانه های کرخه، نیسان، سابله و نهرهای انشعابی تامین می کند. مساحت تقریبی آن ۱۱۸۰۰۰ هکتار برآورد شده و در کناره های تالاب عمق آب کم و به تدریج به میانه آن که می رسد عمقش به چند متر می رسد.

شیرهای سنگی

شیرهای سنگی یا به زبان بختیاری ها بردشیر نماد رشادت، شجاعت، فروتنی و مردانگی هستند. شیرهای سنگی موزه ای در فضای باز را ایجاد کرده اند. شیرهای سنگی نمادی از قوم بختیاری هستند، آن ها این شیرها را روی قبر افراد شجاع و دلیر قرار می دادند. شیرهای سنگی در هیچ کجای ایران به اندازه ‌ای که در استان ‌های خوزستان و چهارمحال بختیاری وجود دارند به چشم نمی ‌آیند. اما گویا همین فراوانی و پراکندگی، از بین رفتنشان را امری عادی جلوه داده و در نظر مردم و مسئولان از ارزش و اهمیت آنها کم کرده است و متاسفانه تعداد بسیاری از آن ها از بین رفته اند.

سوغات خوزستان

خرما

استان خوزستان از استان‌های برتر کشور در زمینه‌ی تولید و صادرات خرما است که نیمی از حجم صادرات این محصول را تأمین می‌کند. خرمای خوزستان در کنار کیفیت بالا، تنوع بی‌نظیری هم دارد و مهم‌ترین سوغات این استان است. و اما چند نمونه از خرماهای معروف خوزستان عبارتند از : استعمران (سایر) ، خضراوی ، زاهدی ، کبکاب ، برهی ، گنتار، خاصویی ، شکر، حلاوی ، دیری .
کلیچه ، حلواشکری ، رنگینک ، شیره خرما و مرکبات دزفول از نمونه های دیگر سوغات این استان است.

گلیم افشار خوزستان

گلیم افشار خوزستان هنر دست عشایر عرب و بختیاری استان است که معمولا روی دارهای افقی و در برخی مناطق روی دارهای عمودی بافته می‌شود. این نوع گلیم پودهای پشمی زبر و تارهای پنبه‌ای دارد و از نظر تنوع رنگ، رنگ‌های محدودی در آن به کار می‌رود که بیشتر آنها تیره هستند. گلیم افشار خوزستان، معمولا به روش بافت چاک‌دار بافته می‌شود اما برخی از هنرمندان استان آن را به روش بافت متصل جفت‌قلاب می‌بافند. کناره‌پیچی یا شیرازه‌دوزی این گلیم به روش شیرازه لول انجام می‌شود و بافت ریشه‌هایش از نوع گیس‌بافت ضخیم است. در این گلیم که حاشیه‌ای باریک دارد، طرح‌های هندسی (عمدتا لوزی) در قالب نقشه‌ای ساده، روی زمینه‌ای یک‌دست قرار گرفته‌اند.
کپوبافی ، احرامی‌بافی، عبابافی ، بوریا بافی ،قلم زنی ، خراطی و قلم‌نی از دیگر صنایع دستی این استان می باشد.

منابع:
eligasht.com
kojaro.com
karnaval.ir